Επί της απότομης οροσειράς, που υψώνεται βόρεια της επαρχιακής οδού Αργινώντα – Σκάλια, στο μέσον της κρημνώδους πλαγιάς, διαμορφώνεται άνδηρο, διαστάσεων περίπου 50 Χ 100 μ., γνωστό με την ονομασία Αγκιναριές. Ο χώρος του είναι διάσπαρτος από ερείπια οικοδομημάτων, τα οποία ανήκουν σε αρχαίο οικισμό. Ο αρχαιολογικός αυτός χώρος αναφέρεται επίσης με την ονομασία Βρυόκαστρο. Η θέση είναι από μόνη της φυσικά οχυρή, καθώς περιβάλλεται από ψηλούς και απότομους κρημνούς, με μόνη δίοδο πρόσβασης από τη νοτιοανατολική πλευρά.

Επί του πλατώματος εντοπίζονται τα απομεινάρια από εικοσιπέντε περίπου οικοδομήματα, κτισμένα από αδροδουλεμένες πέτρες, χωρίς συνδετικό υλικό. Αυτά ακολουθούν τις κλίσεις και τις ιδιομορφίες του εδάφους και γι’ αυτό παρουσιάζουν ευθείες και καμπύλες πλευρές. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν τα κατάλοιπα ενός μεγάλου κτιρίου στο νοτιοανατολικό τμήμα του πλατώματος.

Η κατασκευή του είναι περισσότερο επιμελημένη από των άλλων, γι’ αυτό και διατηρείται σε καλύτερη κατάσταση. Πιθανώς αποτελούσε την κατοικία κάποιου εξέχοντος προσώπου ή λατρευτικό οικοδόμημα. Στο δυτικό άκρο του πλατώματος, κοντά στο χείλος του γκρεμού, έχει κτιστεί επιμήκης αναλημματικός και συνάμα προστατευτικός χαμηλός τοίχος. Λείψανα από τοιχοποιίες υπάρχουν και στις νοτιοδυτικές υπώρειες του πλατώματος.

Επιφανειακά εντοπίζονται στο χώρο του λιγοστά θραύσματα αγγείων. Από τα όστρακα που εντοπίζονται, τα περισσότερα είναι άβαφα, ενώ ορισμένα φέρουν μελανό βερνίκι και χρονολογούνται στους προϊστορικούς και γεωμετρικούς χρόνους.

Οι Αγκιναριές αποτελούν έναν από τους πρωιμότερους οικισμούς της Καλύμνου. Σύμφωνα με τα επιφανειακά ευρήματα, η ανθρώπινη παρουσία εδώ χρονολογείται από τους προϊστορικούς χρόνους και συνεχίζεται μέχρι και τους γεωμετρικούς. Η έλλειψη μεταγενέστερων ενδείξεων πιθανότατα οφείλεται σε εγκατάλειψη του οικισμού.